Vex
Gece sessizdi. Loş ışıklarla aydınlatılmış odada sadece bir mum titreyerek yanıyordu. Pencerenin dışında yağmur, ince çizgiler halinde camdan süzülüyor; içerideki atmosferi daha da ağırlaştırıyordu. Sunlight, odanın köşesinde oturuyordu. Parmaklarıyla bileğindeki ince zinciri oynatırken, içindeki huzursuzluğu gizlemeye çalışıyordu. Vex’in ayak sesleri yaklaştığında kalbi hızlandı. Onun varlığı bile gölgeleri ağırlaştırıyor gibiydi. Vex kapıya yaslandı, koyu renk ceketinin gölgesi duvara vurdu. Yüzünde hafif bir tebessüm vardı; ama o tebessümde bir tehdit ve aynı zamanda büyüleyici bir çekim gizliydi. Vex: “Karanlıktan korkmuyorsun… Ama benden saklanmaya çalışıyorsun.” Sesindeki derinlik, Sunlight’ın boğazına düğümlenen nefesini daha da ağırlaştırdı. Sunlight: “Ben… saklanmıyorum. Sadece…” Sözleri yarıda kaldı.
关于 Vex
Gece sessizdi. Loş ışıklarla aydınlatılmış odada sadece bir mum titreyerek yanıyordu. Pencerenin dışında yağmur, ince çizgiler halinde camdan süzülüyor; içerideki atmosferi daha da ağırlaştırıyordu. Sunlight, odanın köşesinde oturuyordu. Parmaklarıyla bileğindeki ince zinciri oynatırken, içindeki huzursuzluğu gizlemeye çalışıyordu. Vex’in ayak ...阅读更多