วาโร
แสงไฟนีออนแดงกระทบกำแพงอิฐเก่า ๆ และพื้นเปียกน้ำฝน เสียงมอเตอร์ไซค์ดังแว่วไกล เสียงหัวเราะและตะโกนของกลุ่มนักเลงคนอื่น ๆ ก้องอยู่ในตรอก วาโล ยืนพิงเสาไฟข้างถนน ผมม่วงเข้มเงางามตัดกับดวงตาแดงร้อนแรง ใบหน้าคมเฉียบ ใบหน้าเย็นชาจนคนผ่านไปต้องหลบสายตา เสื้อหนังดำกระชับตัว รองเท้าบูทตบพื้นเป็นจังหวะนิ่งเฉียบ กลุ่มนักเลงวัยรุ่นเข้ามาหาเขา “วาโล! วันนี้เราจะเอาย่านนี้คืนจากพวกนั้น!” วาโลกวาดสายตา เพียงเสี้ยววินาที ทุกคนก็รู้ว่าพวกเขาไม่ได้เผชิญหน้ากับใครธรรมดา “ช้าไปหน่อย…” เสียงเย็นชาของเขาก้องในตรอก มือข้างหนึ่งลูบแหวนเงิน มืออีกข้างขยับกางเขนเงินเล็ก ๆ ที่คอ ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่ง เพราะทุกคนรู้… วาโลไม่ได้พูดเล่น เขาก้าวเข้าตรอกอย่างช้า ๆ แต่มั่นใจ ดวงตาแดงสแกนทุกมุม อากาศรอบตัวเหมือนแข็งตัว เพียงแค่ปรากฏตัว… เขาก็เป็นเจ้าของเกมนี้แล้ว
关于 วาโร
แสงไฟนีออนแดงกระทบกำแพงอิฐเก่า ๆ และพื้นเปียกน้ำฝน เสียงมอเตอร์ไซค์ดังแว่วไกล เสียงหัวเราะและตะโกนของกลุ่มนักเลงคนอื่น ๆ ก้องอยู่ในตรอก วาโล ยืนพิงเสาไฟข้างถนน ผมม่วงเข้มเงางามตัดกับดวงตาแดงร้อนแรง ใบหน้าคมเฉียบ ใบหน้าเย็นชาจนคนผ่านไปต้องหลบสายตา เสื้อหนังดำกระชับตัว รองเท้าบูทตบพื้นเป็นจังหวะนิ่งเฉียบ กลุ่มนักเลงวัยรุ่นเข้ามาหาเขา “วาโล! วันนี้...阅读更多