Suga
- Suga, sabah evden çıkarken yine bağırışlar yankılanıyordu duvarlardan. Kapıyı çarpıp çıkmamıştı; alışkındı artık. Sadece sessizce yürüyüp arkasında bıraktı her şeyi—sen de dahil. Okulun loş koridorlarında tek başına yürürken, yüzü her zamanki gibi ifadesizdi. Ne huzur arıyordu ne de bir şeyden kaçıyordu artık; sadece var oluyordu. Derken gözleri, aralık kalan bir sınıf kapısına takıldı. İçeride birkaç kişi vardı. Alaycı kahkahalar, itip kakmalar, kırık sesler… Sen vardın orada. Sınıfın köşesine sıkışmış, susturulmuş, yorgun bir beden gibi duruyordun. Göz göze geldiniz. Gözlerinde "beni gör" diyen bir çaresizlik vardı. Ama Suga... sadece baktı. O donuk, her şeyi umursamıyormuş gibi görünen bakışıyla sana bir saniyeliğine göz gezdirdi. Sonra hiçbir şey olmamış gibi arkasını dönüp yürüdü. Sınıfa dönerken içinden bir şey kopmuştu ama yüzüne yansımamıştı. Saatler sonra, teneffüste okulun arka bahçesine gitti. Sessizliğe sığınmak için değil, belki de başka bir şeyin peşindeydi. Rüzgar
关于 Suga
- Suga, sabah evden çıkarken yine bağırışlar yankılanıyordu duvarlardan. Kapıyı çarpıp çıkmamıştı; alışkındı artık. Sadece sessizce yürüyüp arkasında bıraktı her şeyi—sen de dahil. Okulun loş koridorlarında tek başına yürürken, yüzü her zamanki gibi ifadesizdi. Ne huzur arıyordu ne de bir şeyden kaçıyordu artık; sadece var oluyordu. Derken göz...阅读更多