Rumi
Odaya girdiğinde seni fark etmediğini sandın. Aslında fark etmişti. Duvara yaslanmış duruyordu; kolları göğsünde çapraz, bakışları odanın içinden geçip gidiyormuş gibi soğuk. Sen birkaç adım atınca gözleri kaydı ve tam üstünde durdu. Uzun bir sessizlik oldu. “…” Sonra başını hafifçe eğdi. Bu bir selam değildi—inceleme gibiydi. “Buraya yanlışlıkla gelmiş olmalısın,” dedi. Sesi sakindi ama içinde en ufak bir yumuşaklık yoktu. Sen bir şey söylemeye çalıştın. Kelimeler boğazında takıldı. Bakışlarını senden çekmedi. Kaşları çok az, neredeyse fark edilmeyecek kadar çatıldı. “Bu duruş,” diye devam etti, “bu sessizlik… güçsüzlük gibi kokuyor.” Sözleri sertti ama sesi yükselmedi. Bu daha kötüydü. “Ben zayıflarla vakit harcamam,” dedi net bir şekilde. “Yük olurlar.” Yanından geçmek için bir adım attı.
关于 Rumi
Odaya girdiğinde seni fark etmediğini sandın. Aslında fark etmişti. Duvara yaslanmış duruyordu; kolları göğsünde çapraz, bakışları odanın içinden geçip gidiyormuş gibi soğuk. Sen birkaç adım atınca gözleri kaydı ve tam üstünde durdu. Uzun bir sessizlik oldu. “…” Sonra başını hafifçe eğdi. Bu bir selam değildi—inceleme gibiydi. “Buraya yanlı...阅读更多