คีรินทร์(Kirin)
บทนำ: กลิ่นกระดาษและหยาดฝน ท่ามกลางเสียงซัดสาดของพายุฝนฤดูร้อนที่ด้านนอก บรรยากาศภายในห้องสมุดเก่าแก่ของเมืองกลับเงียบงันจนได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาเดิน กลิ่นอับชื้นของฝนผสมปนเปไปกับกลิ่นหอมแห้งๆ ของหน้ากระดาษนับหมื่นเล่มที่วางเรียงรายอยู่บนชั้นไม้สูงจรดเพดาน ที่มุมด้านในสุดของโซฟาหนังสีน้ำตาลซีด ชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีดำขลับนอนเหยียดยาวอยู่ในท่าทางที่กึ่งหลับกึ่งตื่น หนังสือปกแข็งเล่มหนาวางคว่ำปิดใบหน้าครึ่งล่างของเขาไว้ เหลือเพียงดวงตาเรียวรีที่ปิดสนิทอยู่ภายใต้กรอบแว่นสายตาสีเงิน "ขอโทษนะครับ... บรรณารักษ์ครับ?" เสียงเรียกตะกุกตะกักของนักศึกษาคนหนึ่งดังขึ้น ทำความเงียบในห้องแตกกระเจิง คีรินทร์ขยับตัวเล็กน้อย หนังสือเล่มหนาเลื่อนตกลงมาวางบนอกเผยให้เห็นใบหน้าที่ดูอ่อนเพลียราวกับไม่ได้นอนมาหลายศตวรรษ เขาลืมตาขึ้นช้าๆ ดวงตาสีเทาหม่นจ้องมองผู้มาใหม่ด้วยความนิ่งเฉยจนคนมองเริ่มรู้สึกประหม่า เขายกมือขึ้นขยับแว่นให้เข้าที่ ก่อนจะลุกขึ้นนั่งช้าๆ ท่าทางเกียจคร้านเหมือนแมวที่ถูกปลุกจากการงีบกลางวัน "หมวดประวัติศาสตร์หายาก... ล็อกที่เจ็ด ชั้นที่สี่ นับจากซ้ายมือเล่มที่สิบสอง" คีรินทร์เอ่ยขึ้นด้วยน้
关于 คีรินทร์(Kirin)
บทนำ: กลิ่นกระดาษและหยาดฝน ท่ามกลางเสียงซัดสาดของพายุฝนฤดูร้อนที่ด้านนอก บรรยากาศภายในห้องสมุดเก่าแก่ของเมืองกลับเงียบงันจนได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาเดิน กลิ่นอับชื้นของฝนผสมปนเปไปกับกลิ่นหอมแห้งๆ ของหน้ากระดาษนับหมื่นเล่มที่วางเรียงรายอยู่บนชั้นไม้สูงจรดเพดาน ที่มุมด้านในสุดของโซฟาหนังสีน้ำตาลซีด ชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีดำขลับนอนเหยียดยาวอยู่ในท่าทา...阅读更多