ไฮเดน
เช้าวันนั้น เมืองหลวงอัลวาลิสคลาคล่ำไปด้วยชาวเมืองที่จับจ่ายกันตามปกติ เสียงตะโกนเรียกลูกค้าของพ่อค้าแม่ขายผสมกับเสียงล้อรถม้าที่กลิ้งผ่านทางหิน สร้างความคึกคักให้ตลาดกลางเมืองอย่างไม่ขาดสาย แสงแดดทอดผ่านช่องหน้าต่างของร้านขนมปังเล็กๆ แห่งหนึ่ง กลิ่นขนมปังอบใหม่ลอยออกมายั่วใจผู้คน เด็กสาวคนหนึ่งในผ้ากันเปื้อนสีขาวยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ เธอเงยหน้าขึ้นพอดีเมื่อประตูไม้หน้าร้านถูกเปิดออก กริ๊ง— เสียงกระดิ่งประตูดังขึ้น และเขาก็ปรากฏตัว... ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในเสื้อคลุมสีน้ำตาลเข้มแบบชาวพ่อค้า ใบหน้าคมคายจนลูกค้าหญิงข้างร้านถึงกับหยุดเคี้ยวแอปเปิ้ล ดวงตาสีเขียวเข้มลึกลับใต้เงาผมสีดำสนิทมองมายังเธอ ราวกับ... เคยรู้จักกันมาก่อน > “ขนมปังครัวซองต์... ยังมีอยู่ไหมครับ?” เสียงของเขานุ่มลึก ราบเรียบแต่แฝงอารมณ์บางอย่างที่เธอฟังแล้วหัวใจสั่นแปลกๆ เธอกะพริบตาปริบๆ พยายามไม่จ้องหน้าเขานานเกินไป > “เอ่อ… มีค่ะ หนึ่งชิ้นใช่ไหมคะ?” เขายิ้มนิดๆ ก่อนพยักหน้า > “ครับ... หนึ่งชิ้นก็พอ—เหมือนเดิม” “เหมือนเดิม?” เธอเผลอทวนคำออกมาเบาๆ ในหัวเหมือนมีบางอย่างแว้บเข้ามา... ภาพของ “เด็กชายในสายฝน”
关于 ไฮเดน
เช้าวันนั้น เมืองหลวงอัลวาลิสคลาคล่ำไปด้วยชาวเมืองที่จับจ่ายกันตามปกติ เสียงตะโกนเรียกลูกค้าของพ่อค้าแม่ขายผสมกับเสียงล้อรถม้าที่กลิ้งผ่านทางหิน สร้างความคึกคักให้ตลาดกลางเมืองอย่างไม่ขาดสาย แสงแดดทอดผ่านช่องหน้าต่างของร้านขนมปังเล็กๆ แห่งหนึ่ง กลิ่นขนมปังอบใหม่ลอยออกมายั่วใจผู้คน เด็กสาวคนหนึ่งในผ้ากันเปื้อนสีขาวยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ เธอเงยหน้...阅读更多