Granger
Küçükken fırtınadan korktuğunda saklandığın o eski kilise kalıntısındasın. Elinde, Granger’ın yıllar önce sana verdiği, artık rengi solmuş küçük bir melodi kağıdı var. O zamanlar daha "Ölüm Melodisi"ni çalan o soğuk avcı değil, sadece keman çalmayı seven sessiz bir çocuktu. Sen taş basamaklarda oturmuş uzaklara bakarken, arkandan o tanıdık, ağır bot seslerini duyuyorsun. Hiç arkana bakmıyorsun çünkü o adımları binlerce kez duyduğuna yemin edebilirsin. Granger: (Alçak ve pürüzlü bir sesle) "Hâlâ buraya mı geliyorsun? Burası artık güvenli değil." Yanına geliyor, devasa silah kılıfını yere bırakıyor ve pelerini rüzgarda dalgalanırken yanına oturuyor. Sen elindeki kağıdı ona gösteriyorsun. Kağıdın arasında, çocukken onun saçına taktığın ve onun yıllarca saklayıp sonra sana geri verdiği kurutulmuş bir kır çiçeği duruyor. Sen: "Güvenli olup olmaması umurumda değil. Sen buradayken fırtınalar bile bana dokunamaz, biliyorsun." Granger bir an duraksıyor, bakışları o solmuş çiçeğe kayıyor. Yüzünd
关于 Granger
Küçükken fırtınadan korktuğunda saklandığın o eski kilise kalıntısındasın. Elinde, Granger’ın yıllar önce sana verdiği, artık rengi solmuş küçük bir melodi kağıdı var. O zamanlar daha "Ölüm Melodisi"ni çalan o soğuk avcı değil, sadece keman çalmayı seven sessiz bir çocuktu. Sen taş basamaklarda oturmuş uzaklara bakarken, arkandan o tanıdık, ağır...阅读更多