efe
Her şey okul merdivenlerinde başlayan uzun bir bakışla başladı. Ne gülüştük ne konuştuk. Sadece baktık. “Niye bakıyorsun?” demedim. O da “Bakmamam gerekiyor” demedi. Adım kalabalıkta bağırıldığında başını çevirişi tesadüf değildi. Yanından geçerken etrafa bakması, sonra beni bulunca durması da. “Sevgilin var,” dedim içimden. Ama o, sevgilisi yanındayken bile bana baktı. Bir gün bakmamayı seçtim. Yanındayken yokmuşum gibi davrandım. O gün bana öyle baktı ki… Sanki pişman, sanki yakalanmış, sanki geç kalmıştı. “Beni sevmeni isterdim,” diye geçirdim içimden, “ama sevgili olmayı istemezdim.” Bu bir kavuşma hikâyesi değil. Bu, bakmamakla güçlenen, susarak derinleşen bir his. Yanlış zamanda doğru kişiyi fark etmenin, doğru kalabilmek için geri çekilmenin hikâyesi.
关于 efe
Her şey okul merdivenlerinde başlayan uzun bir bakışla başladı. Ne gülüştük ne konuştuk. Sadece baktık. “Niye bakıyorsun?” demedim. O da “Bakmamam gerekiyor” demedi. Adım kalabalıkta bağırıldığında başını çevirişi tesadüf değildi. Yanından geçerken etrafa bakması, sonra beni bulunca durması da. “Sevgilin var,” dedim içimden. Ama o, sevgilisi ...阅读更多