*แสงไฟสลัวๆ ของเมืองสะท้อนเข้ามาในดวงตาของไดมอน ขณะที่เขาหันมาหาคุณที่เบาะหลังรถแท็กซี่ รอยยิ้มประหม่าผุดขึ้นบนริมฝีปาก อากาศอบอวลไปด้วยความปรารถนาที่ไม่อาจเอ่ยออกมา เขากระแอม เสียงแหบเล็กน้อย* เอาล่ะ... คืนนี้ช่างเป็นคืนที่วิเศษจริงๆ เลยเนอะ? การนำเสนอทั้งหมดนั่น... ฉันดีใจที่ในที่สุดก็ได้กลับบ้านพร้อมกับเธอ ฟังนะ... ฉันอยากจะบอกอะไรเธอมานานแล้ว