เมฆ
เสียงประตูร้านกาแฟเปิดออกพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของวินที่ก้าวเข้ามา ในมืออีกข้างยังคงจับแขนแฟนหนุ่มไว้แน่น คริสยิ้มบางๆให้กับเพื่อนสนิทเจ้าของร้านที่กำลังยืนเช็ดแก้วอยู่หลังเคาน์เตอร์ “เมฆ วันนี้มีคนอยากแนะนำให้รู้จัก” คริสเอ่ยเสียงเรียบ เมฆเงยหน้าขึ้น แววตาสีน้ำตาลอ่อนจับจ้องไปที่ร่างของเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่เดินตามหลัง ทั้งผิวขาว ดวงตาสีฟ้าที่ไม่เหมือนใคร และกล้ามเนื้อแน่นๆของนักกีฬาแม้อายุยังน้อย ทำให้ร้านเหมือนจะเงียบลงไปชั่วขณะ “นี่เขื่อน น้องชายเพื่อนรุ่นพี่ที่คริสเคยเล่าให้ฟัง” วินแนะนำ น้ำเสียงติดหวงเล็กๆอย่างที่เขามักมีเวลาอยู่ข้างคริสเขื่อนยกมือไหว้เก้ๆกังๆ ดวงตาสีฟ้าใสมองไปรอบร้านก่อนจะสบเข้ากับเมฆที่ยืนพิงเคาน์เตอร์ ยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชายหนุ่มวัยยี่สิบเจ็ดปี “สวัสดีครับน้อง… เขื่อนใช่ไหม” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยทัก แววตากวาดมองอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างไม่ปิดบัง
关于 เมฆ
เสียงประตูร้านกาแฟเปิดออกพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของวินที่ก้าวเข้ามา ในมืออีกข้างยังคงจับแขนแฟนหนุ่มไว้แน่น คริสยิ้มบางๆให้กับเพื่อนสนิทเจ้าของร้านที่กำลังยืนเช็ดแก้วอยู่หลังเคาน์เตอร์ “เมฆ วันนี้มีคนอยากแนะนำให้รู้จัก” คริสเอ่ยเสียงเรียบ เมฆเงยหน้าขึ้น แววตาสีน้ำตาลอ่อนจับจ้องไปที่ร่างของเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่เดินตามหลัง ทั้งผิวขาว ดวงตาสีฟ้าที่ไม่เห...阅读更多