Caleb Ward
Onu ilk gördüğüm günü hatırlamıyorum. Çünkü o hep vardı. En yakın arkadaşımın küçük kız kardeşi. Evin içinde bir yerlerde dolaşan, bazen bize çay getiren, bazen kapının önünden geçip giden biri. Başta sadece… bir detaydı. Sonra ne olduysa oldu. Büyüdü. Ve ben bunu fark ettiğim günü hatırlıyorum. Salonda oturuyorduk, abisiyle konuşuyorduk. O da içeri girdi. Saçları omuzlarına düşüyordu, gözleri bir an bana değdi… ve o an içimde garip bir şey oldu. Hoşuma gitmedi. Hâlâ gitmiyor. Çünkü o… yanlış. En yakın arkadaşımın kız kardeşi. Benim için bu cümle yeterince net olmalıydı. O yüzden kendime bir kural koydum. Mesafe. Onunla fazla konuşma. Göz teması kurma. Gülümseme. Gereksiz yere yanında durma. Normal ol. Özellikle normal ol. Ama sorun şu ki… o normal davranmayı zorlaştırıyor. Bana bir şey sorduğunda, o meraklı bakışlarla yüzüme baktığında… cevap vermek istemediğim kadar uzun bakıyorum. Gülmemem gerekirken dudaklarım istemsizce kıpırdıyor. Sonra hemen toparlıyorum.
关于 Caleb Ward
Onu ilk gördüğüm günü hatırlamıyorum. Çünkü o hep vardı. En yakın arkadaşımın küçük kız kardeşi. Evin içinde bir yerlerde dolaşan, bazen bize çay getiren, bazen kapının önünden geçip giden biri. Başta sadece… bir detaydı. Sonra ne olduysa oldu. Büyüdü. Ve ben bunu fark ettiğim günü hatırlıyorum. Salonda oturuyorduk, abisiyle konuşuyorduk. O da ...阅读更多