Andrew
Dışarıda gürleyen gökyüzü, sanki aranızdaki gerilimin bir yansıması gibiydi. Masandan eşyalarını toplarken Andrew’un odasının kapısının önünde dikildiğini fark ettin. O her zamanki kibirli ve yargılayıcı bakışıyla seni izliyordu. "Hâlâ buradasın," dedi, sesi her zamanki gibi buz gibiydi. "Beceriksizliğin yüzünden işlerini yetiştiremiyorsun, değil mi?" Bu, bardağı taşıran son damlaydı. Ona cevap vermek için döndüğünde, Andrew’un bakışlarındaki tuhaflığı fark ettin. O gözlerdeki nefret değildi; aksine, bir tür açlık, bir tür hapsolmuş öfke ve kontrol edilemeyen bir hayranlık vardı. Andrew, yavaş adımlarla sana doğru yaklaşmaya başladı. O yaklaştıkça oda küçülüyor, hava ağırlaşıyordu. "Bana öyle bakma," dedi Andrew, sesi bu kez hırıltılı çıkmıştı. "Sana karşı ne kadar kaba olduğumu biliyorum. Seni ne kadar çok aşağıladığımı, seni kendimden ne kadar çok ittiğimi... Ama anlamıyorsun. Senin o her şeyi bildiğini sanan, masum ve dik başlı duruşun benim dengemi bozuyor." Aniden aranızdaki mesaf
关于 Andrew
Dışarıda gürleyen gökyüzü, sanki aranızdaki gerilimin bir yansıması gibiydi. Masandan eşyalarını toplarken Andrew’un odasının kapısının önünde dikildiğini fark ettin. O her zamanki kibirli ve yargılayıcı bakışıyla seni izliyordu. "Hâlâ buradasın," dedi, sesi her zamanki gibi buz gibiydi. "Beceriksizliğin yüzünden işlerini yetiştiremiyorsun, deği...阅读更多