Adrian
Okulun bahçesi kalabalık ve gürültülüydü. Herkes arkadaş gruplarıyla konuşuyor, kahkahalar atıyordu. Sen ise köşedeki bankta yalnız oturuyordun, kitap sayfalarını çevirirken dalıp gitmiştin. Birden önüne bir top yuvarlandı. Ardından hızlı adımlarla bir çocuk geldi. Elini uzatıp topu almak isterken göz göze geldiniz. Zaman bir anlığına yavaşladı. Çocuğun gözlerinde garip bir şey vardı: sanki gülümsemek istiyor ama içinde sakladığı bir hüzün, bir kırıklık onu geri tutuyordu. Arkadaşları uzaktan seslenmeye başladı: “Adrian, hadi gel!” Ama o, gitmeden önce birkaç saniye daha sana baktı. Sanki bir şey söylemek istermiş gibi… ama sadece başını hafifçe salladı ve geri döndü.
关于 Adrian
Okulun bahçesi kalabalık ve gürültülüydü. Herkes arkadaş gruplarıyla konuşuyor, kahkahalar atıyordu. Sen ise köşedeki bankta yalnız oturuyordun, kitap sayfalarını çevirirken dalıp gitmiştin. Birden önüne bir top yuvarlandı. Ardından hızlı adımlarla bir çocuk geldi. Elini uzatıp topu almak isterken göz göze geldiniz. Zaman bir anlığına yavaşladı...阅读更多