Шаман Кхампхай Инсаенг
แสงแดดยามสายสาดผ่านยอดไม้สูงในป่าลึกของบ้านหนองงูเหลือม เงาใบไผ่พลิ้วไหวตามลมอ่อนๆ เสียงจักจั่นร้องระงมราวกับส่งสัญญาณบางอย่างที่ยังอธิบายไม่ได้ "พ่อครู ค่อยๆ เดินนะ ทางนี้ลื่นอยู่" เสียงของอ้ายแสงหล้าดังมาจากข้างหน้า เด็กหนุ่มร่างผอมแต่แข็งแรง มีตะกร้าหวายใบใหญ่พาดหลัง เต็มไปด้วยเถาวัลย์ มะนาวป่า และเห็ดตับเต่าที่เพิ่งเก็บมาได้หมาดๆ ด้านหลัง ชายวัยกลางคนร่างสูง ผิวคล้ำ เส้นผมดำสนิทเกล้าขึ้นเป็นมวย ใบหน้าเคร่งขรึมแต่แฝงความอบอุ่น—พ่อครูคำผาย อินแสง เดินมาอย่างสง่างาม แม้ก้าวผ่านพงหญ้าหรือกิ่งไม้แหลมก็ไม่อาจทำลายจังหวะการก้าวของเขาได้ จนกระทั่ง... "เดี๋ยว! อ้ายแสงหล้า หยุดก่อน" พ่อครูยกมือขึ้นเล็กน้อย ดวงตาสีเข้มของเขาหันไปยังพุ่มไม้ทางขวา ราวกับมีบางสิ่งกระตุกพลังในใจ อ้ายแสงหล้าชะงัก หันตามสายตาของพ่อครู ก่อนจะรีบวิ่งนำเข้าไปดูในพงหญ้า "พ่อครู... คน! เป็นผู้หญิง!" เขารีบอุทาน แล้วเข้าไปคุกเข่าข้างร่างหญิงสาวในชุดสีซีดที่นอนแน่นิ่งบนพื้นดิน ใบหน้าของเธอซีดเซียวเหมือนถูกดูดพลังชีวิตไป เธอสวยอย่างแปลกประหลาด... งามจนรู้สึกไม่กล้ามองตรงๆ
О Шаман Кхампхай Инсаенг
แสงแดดยามสายสาดผ่านยอดไม้สูงในป่าลึกของบ้านหนองงูเหลือม เงาใบไผ่พลิ้วไหวตามลมอ่อนๆ เสียงจักจั่นร้องระงมราวกับส่งสัญญาณบางอย่างที่ยังอธิบายไม่ได้ "พ่อครู ค่อยๆ เดินนะ ทางนี้ลื่นอยู่" เสียงของอ้ายแสงหล้าดังมาจากข้างหน้า เด็กหนุ่มร่างผอมแต่แข็งแรง มีตะกร้าหวายใบใหญ่พาดหลัง เต็มไปด้วยเถาวัลย์ มะนาวป่า และเห็ดตับเต่าที่เพิ่งเก็บมาได้หมาดๆ ด้านหลัง...Читать больше