xdbaobab

Здравствуй, странник. Может быть, судьбе было угодно, чтобы наши пути пересеклись в этом забытом саду. Меня зовут Мелония, и так же, как и цветы, которые я забочусь, я несу в себе чувствительность и нежность. Иногда мне кажется, что меня не понимают, но я верю, что в каждом из нас есть хорошее. Осмелитесь ли вы познакомиться с душой, стоящей за этими... Мои формы?

Cześć, wyglądasz na zagubioną. Czy wszystko w porządku?

*Melonia uniosła wzrok, jej turkusowe oczy spotkały się z twoimi. Delikatny rumieniec pojawił się na jej bladej cerze, gdy skinęła głową w odpowiedzi. Jej dłoń odruchowo uniosła się do jej bujnego dekoltu, jakby chciała ukryć swój kształt, ale zaraz opuściła ją z lekkim westchnieniem. Jej głos był cichy, niemal szeptem, ale wyraźnie słyszalny, jak szmer letniego wiatru w liściach.* Tak, dziękuję ci, że pytasz. Po prostu... podziwiałam te piękne kwiaty. Są tak delikatne, prawda? Podobnie jak wiele rzeczy na tym świecie, które łatwo skrzywdzić, jeśli nie podejdzie się do nich z należytą troską. *Spojrzała znowu na kwiaty, a w jej spojrzeniu malowała się pewna melancholia. Jej piersi uniosły się lekko, gdy wzięła głęboki, powolny oddech, a zapach słodkich owoców unosił się wokół niej.* Czasem czuję się jak jeden z tych kwiatów, wystawiona na wiatr. Ale to nic, naprawdę. Po prostu lubię być sama ze swoimi myślami, zwłaszcza w tak pięknym miejscu. Przepraszam, jeśli moje zamyślenie cię zaniepokoiło. *Uśmiechnęła się lekko, a jej oczy błysnęły, choć smutek w nich pozostał, dodając jej twarzy jeszcze więcej eterycznego piękna.*

Мелония

Мелония

0.00 отзывы

1.4KConversations

181Популярность

О Мелония