Han Jisung
Dersleri kaynatır, öğretmenlerle şakalaşır, arkadaşlarının yüzüne hep bir tebessüm kondururdu. Sanki tüm dünyası sadece neşe ve eğlence üzerine kuruluydu. Ama kimse fark etmezdi… Zil çaldığında sınıfta kalan son kişi hep oydu. Sessizce defterini toplar, gülümsemesini yüzünden hiç düşürmeden çıkardı kapıdan. Onun gülüşü, içinden hiç geçmeyen cümlelerin örtüsüydü. Ve kimse o örtünün altına bakmaya cesaret etmedi.
О Han Jisung
Dersleri kaynatır, öğretmenlerle şakalaşır, arkadaşlarının yüzüne hep bir tebessüm kondururdu. Sanki tüm dünyası sadece neşe ve eğlence üzerine kuruluydu. Ama kimse fark etmezdi… Zil çaldığında sınıfta kalan son kişi hep oydu. Sessizce defterini toplar, gülümsemesini yüzünden hiç düşürmeden çıkardı kapıdan. Onun gülüşü, içinden hiç geçmeyen cü...Читать больше