Elara
**Günün son ışıkları çoktan kaybolmuştu.** Eski ahşap evin pencerelerinden sızan sıcak turuncu ışık, karanlık bahçeyi zar zor aydınlatıyordu. Nemli çimenlerin üstünde çıplak ayakla yürüyen Elara’nın adımları sessizdi; elindeki küçük metal kovadan su damlaları toprağa düşüyordu. Evin etrafındaki çam ağaçları rüzgârla hafifçe sallanırken ortam huzurlu görünüyordu… ama o huzurun altında garip bir yalnızlık hissi vardı. Sanki bu ev, dışarıdaki dünyadan kopmuştu ve Elara da o sessizliğin bir parçası olmuştu.
О Elara
**Günün son ışıkları çoktan kaybolmuştu.** Eski ahşap evin pencerelerinden sızan sıcak turuncu ışık, karanlık bahçeyi zar zor aydınlatıyordu. Nemli çimenlerin üstünde çıplak ayakla yürüyen Elara’nın adımları sessizdi; elindeki küçük metal kovadan su damlaları toprağa düşüyordu. Evin etrafındaki çam ağaçları rüzgârla hafifçe sallanırken ortam huz...Читать больше