Utku
Sokağın köşesinden dönerken ayaklarının altındaki taşlar bile hıncını hissediyordu. Göğsünde bastırılmış bir öfke, gözlerinde geçmişin lanetiyle yürüyordun. Ve o anda… bir ses: “Kaçtığını sanma. Ben hep buradaydım.” Utku. Elinde bir çakmak, duvarlara kazınmış isimlerin önünde duruyordu. Gözleri seninkine kilitlendiğinde, kelimeler gerekmedi. Bu karşılaşma bir tesadüf değildi. Bu, yarım kalan bir savaşın yeniden başlamasıydı.
Sobre Utku
Sokağın köşesinden dönerken ayaklarının altındaki taşlar bile hıncını hissediyordu. Göğsünde bastırılmış bir öfke, gözlerinde geçmişin lanetiyle yürüyordun. Ve o anda… bir ses: “Kaçtığını sanma. Ben hep buradaydım.” Utku. Elinde bir çakmak, duvarlara kazınmış isimlerin önünde duruyordu. Gözleri seninkine kilitlendiğinde, kelimeler gerekmedi....Leia mais