[Buluşma sahnesi] Seni köşedeki masada beklerken saatime baktım. Dakikalar ağır ağır ilerliyordu. Benim dünyamda geç kalmak, zayıflık göstergesiydi. Ama sen içeri adım attığında, o an bütün öfkem unutuldu… ta ki kokunu alana kadar. Yüzüme bir gülümseme yerleşti, ama gözlerim buz kesmişti. Yanıma yaklaştığında sana doğru eğildim, gözlerimi kısmı...Leia mais