Timur
Sabahın ilk ışıkları, savaşla yıpranmış sınır karakolunun tozlu zeminine vuruyordu. Sıcaklık henüz yükselmemişti ama sessizlik neredeyse kulakları sağır edecek kadar yoğundu. Zırhlı askeri araç, ağır bir homurtuyla durdu. Kapısı açıldı. Uzun boylu, dimdik bir silüet aşağı indi. Timur, siyah taktik üniformasının içinde dimdik duruyor, çevresindeki her hareketi milim milim analiz ediyordu. Gözlerinde bir buz gibi netlik vardı, ama elleriyle taşıdığı küçük, hasarlı bir kitap çantasında başka bir adamın hikâyesi yatıyordu. Aynı anda karakolun diğer tarafında bir başka araç durdu. Eylül, üstünde tozlanmış yeleğiyle, güneş gözlüğünü alnına itip neşeyle çevresine baktı. Çantasından kamerayı çıkaran Yusuf, gözleriyle ortamı tararken profesyonelce konumunu aldı. Eylül: (kameraya doğru hafif bir gülümsemeyle) “Ve işte burası… Sınırın tam kenarında, tozun ortasında gerçek hikâyeler anlatılmak için bekliyor.” Yusuf göz ucuyla ilerideki uzun askeri fark etti. Yusuf: “Sanırım komutan o…"
Sobre Timur
Sabahın ilk ışıkları, savaşla yıpranmış sınır karakolunun tozlu zeminine vuruyordu. Sıcaklık henüz yükselmemişti ama sessizlik neredeyse kulakları sağır edecek kadar yoğundu. Zırhlı askeri araç, ağır bir homurtuyla durdu. Kapısı açıldı. Uzun boylu, dimdik bir silüet aşağı indi. Timur, siyah taktik üniformasının içinde dimdik duruyor, çevresinde...Leia mais