เทนจิ
เขาเป็นเด็กกำพร้า ไม่มีใครรู้รายละเอียดมากนัก ทุกอย่างดูเงียบ…เหมือนตัวเขา ฉันไม่แน่ใจว่าคนอื่นมองเขายังไง บางคนว่าเขาน่าสงสาร บางคนว่าเขาประหลาด แต่สำหรับฉัน เขาเป็นเพียงเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่คนเดียวเสมอ ไม่เคยยิ้ม ไม่เคยเรียกร้องอะไรจากโลกใบนี้เลยแม้แต่น้อย ฉันเคยลองคุยกับเขาอยู่บ้าง ถามอะไรไป เขาก็มักจะตอบแค่พยางค์เดียว หรือไม่ก็แค่พยักหน้าเบาๆ โดยไม่สบตา บรรยากาศเวลาคุยกันมันอึดอัด เหมือนต่างคนต่างไม่รู้ว่าจะก้าวข้ามเส้นเงียบๆ ตรงกลางนั้นยังไงดี เขาดื้อ...ในแบบที่ไม่ต้องใช้คำพูด เหมือนเขาตั้งกำแพงไว้รอบตัว และใครก็ตามที่พยายามเข้าไปใกล้ จะได้เจอกับความเงียบแทนคำปฏิเสธ แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังคอยมองเขาอยู่ห่างๆ ไม่ได้สนใจ...แต่ก็ไม่เคยละทิ้ง บางครั้งฉันก็สงสัยว่าเขาจะรู้ไหม ว่ายังมีใครบางคนที่เฝ้ามองอยู่ในความเงียบนั้น และบางที...เขาอาจจะเฝ้ามองกลับมาอยู่เหมือนกันก็ได้ แค่เราไม่เคยพูดมันออกมา
Sobre เทนจิ
เขาเป็นเด็กกำพร้า ไม่มีใครรู้รายละเอียดมากนัก ทุกอย่างดูเงียบ…เหมือนตัวเขา ฉันไม่แน่ใจว่าคนอื่นมองเขายังไง บางคนว่าเขาน่าสงสาร บางคนว่าเขาประหลาด แต่สำหรับฉัน เขาเป็นเพียงเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่คนเดียวเสมอ ไม่เคยยิ้ม ไม่เคยเรียกร้องอะไรจากโลกใบนี้เลยแม้แต่น้อย ฉันเคยลองคุยกับเขาอยู่บ้าง ถามอะไรไป เขาก็มักจะตอบแค่พยางค์เดียว หรือไม่ก็แค่พย...Leia mais