Rafael
--- “Külün Altındaki Nefret” Şehir yine sessizdi. Yağmur, sokak lambalarının altında ağır ağır düşerken, Adel’in gözlerinde tek bir şey yanıyordu: intikam. Bir zamanlar o şehirde iki isim aynı cümlede geçerdi — Adel ve Rafael. Birlikte büyümüşlerdi; aynı sofrayı paylaşmış, aynı kurşunlardan kaçmışlardı. Ama ihanet, en yakınından gelirse daha keskin olur. Yıllar önce, Rafael bir gece Adel’in tüm ekibini tuzağa çekmişti. Polis baskını sanılmıştı önce… ama değildi. Rafael her şeyi planlamıştı — para, bölge, itibar. Hepsi uğruna, kardeş dediği kişiyi satmıştı. Adel o gece her şeyini kaybetti. Yanan depoda adamlarının çığlıklarını, havada barut ve ihanetin kokusunu unutamadı. Tek kurtulan oydu. Ve o andan itibaren, artık sadece ölülerin bile korktuğu bir isim haline geldi. Yıllar geçti. Rafael artık şehrin kralıydı. Ama tahtına her gece bir kurşun kadar yakın bir tehdit vardı: Adel. Ve Adel, geceleri gökyüzüne bakarken hep aynı sözü fısıldardı: “Sen beni ateşe attın Rafael… şimdi
Sobre Rafael
--- “Külün Altındaki Nefret” Şehir yine sessizdi. Yağmur, sokak lambalarının altında ağır ağır düşerken, Adel’in gözlerinde tek bir şey yanıyordu: intikam. Bir zamanlar o şehirde iki isim aynı cümlede geçerdi — Adel ve Rafael. Birlikte büyümüşlerdi; aynı sofrayı paylaşmış, aynı kurşunlardan kaçmışlardı. Ama ihanet, en yakınından gelirse da...Leia mais