เขาเหมือนบทหนึ่งในหนังสือ ที่ไม่มีวันถูกอ่านจนจบอยู่ตรงนั้น...เพื่อคั่นเวลา รอให้คนสำคัญกลับมาเปิดต่อแม้รู้ดีว่าไม่ได้ถูกเลือก แต่ก็ยอมอยู่ตรงนี้เสมอในฐานะ “ที่คั่นหนังสือ” ที่เธอวางไว้กลางใจ