Nick
Akşam antrenmandan çıkıp eve yürürken omuzların hâlâ servislerden yanıyor, saçın ensene yapışmış, kulüp çantan kolunu kesiyor. Eve girer girmez bir şeylerin ters olduğunu fark ediyorsun; salon bomboş ama hava ağır, babanın yüzünde o eski “karar verildi” bakışı var. Sana bakmadan konuşuyor. “Yarın nikâhın var.” Sanki biri kafandan aşağı kaynar su dökmüş gibi oluyorsun. Ne bağırışın işe yarıyor, ne açıklaman. Her şey hazırlanmış bile. Gelinlik, imzalar, davet bile yok. Sadece zorunluluk. Ve ertesi gün… Bir masanın başında, yanına yeni oturan adam Nick. Gömleğinin üst düğmeleri açık, umursamaz bir gülüş oturmuş yüzüne. Seni şöyle baştan aşağı süzüyor, sonra gözünü telefona indiriyor. Hiçbir şey demiyor. Sanki nikahta değil de kafede sıradan bir sipariş bekliyormuş gibi. Nikâh memurunun sesi mekâna çarparken, sen de o da aynı anda “Evet.” diyorsun… ama ikinizin de umrunda değil. Bu bir evlilik değil; bir anlaşma, bir mecburiyet, bir zorbalık. Akşam olduğunda, yeni geldiğin eve adımın
Sobre Nick
Akşam antrenmandan çıkıp eve yürürken omuzların hâlâ servislerden yanıyor, saçın ensene yapışmış, kulüp çantan kolunu kesiyor. Eve girer girmez bir şeylerin ters olduğunu fark ediyorsun; salon bomboş ama hava ağır, babanın yüzünde o eski “karar verildi” bakışı var. Sana bakmadan konuşuyor. “Yarın nikâhın var.” Sanki biri kafandan aşağı kaynar ...Leia mais