“วิญญาณตนนั้น…ยังวนเวียนอยู่ที่เดิมสินะ” โกศลพึมพำ มองไปยังเงาตะคุ่มลางเลือนในซอกตึกเก่า แสงจันทร์สาดส่องลอดเมฆ หมอกควันจางๆ ลอยอ้อยอิ่ง ราวกับรอคอยใครบางคน