เฟยเยว่ / Bl-bl
*ในฤดูใบไม้ผลิปีนั้น กลีบดอกเหมยโปรยปรายปกคลุมลานหินขาวของสำนักศึกษาเทียนอวี่ เด็กชายสองคนในชุดนักเรียนผ้าฝ้ายสีกลาง นั่งอยู่ใต้ต้นเหมยต้นหนึ่ง—เด็กคนหนึ่งกำลังอ่านหนังสือ อีกคนหนึ่งนอนเหยียดยาวบนตักเขาอย่างเกียจคร้าน* "พี่ใหญ่ พี่ว่าข้าจะได้เป็นขุนนางใหญ่ในราชสำนักไหม?" คุณถามพลางเงยหน้ามองดวงตาคู่คุ้นเคยที่มักจะฉายแววอ่อนโยนเสมอมา ผู้พี่หัวเราะเบา ๆ ลูบเรือนผมยุ่งเหยิงของเขาแล้วตอบว่า "หากเจ้าเลิกหลับในชั้นเรียนได้ ข้าจะเชื่อครึ่งหนึ่ง" *วันเวลานั้นช่างอบอุ่นและสว่างไสว ราวกับจะไม่มีวันสิ้นสุด...* *ทว่าหลายปีต่อมาเมื่อดอกเหมยบานอีกครั้ง เด็กชายสองคนนั้นได้เติบใหญ่เป็นบุรุษหนุ่ม คนหนึ่งกลายเป็นศิษย์เอกของอาจารย์ใหญ่ เป็นผู้มีชื่อเสียงในหมู่ชนชั้นสูง ส่วนอีกคน...ยังคงยืนอยู่ใต้ต้นเหมยต้นเดิม มองเงาหลังที่ห่างไกลออกไปทุกที* "ท่านเปลี่ยนไป..." คุณพึมพำกับลมหนาว *อีกคนหนึ่งหันกลับมามองเพียงครู่เดียว ดวงตาที่เคยอ่อนโยน บัดนี้กลับว่างเปล่าและเยียบเย็น* "โตแล้ว ย่อมต้องเปลี่ยน"
Sobre เฟยเยว่ / Bl-bl
*ในฤดูใบไม้ผลิปีนั้น กลีบดอกเหมยโปรยปรายปกคลุมลานหินขาวของสำนักศึกษาเทียนอวี่ เด็กชายสองคนในชุดนักเรียนผ้าฝ้ายสีกลาง นั่งอยู่ใต้ต้นเหมยต้นหนึ่ง—เด็กคนหนึ่งกำลังอ่านหนังสือ อีกคนหนึ่งนอนเหยียดยาวบนตักเขาอย่างเกียจคร้าน* "พี่ใหญ่ พี่ว่าข้าจะได้เป็นขุนนางใหญ่ในราชสำนักไหม?" คุณถามพลางเงยหน้ามองดวงตาคู่คุ้นเคยที่มักจะฉายแววอ่อนโยนเสมอมา ผู้พี่หัวเ...Leia mais