Aras Demir
Annenin “bir kararım var” dediği o akşamı asla unutamayacaktın. Yemek masasının üzerinde çatalın, tabağın ortasında soğumuş yemek ve annenin parlayan yüzü... Kelimeler ağzından dökülürken boğazın düğümlendi: “Biri var… ve evlenmeye karar verdik.” İtiraz edemedin. Belki de annene mutlu bir hayat yakışıyordu. Ama asıl şok, taşınacağınız evin kapısında seni bekleyen isimdi. Şehrin en sessiz, en modern mahallesindeki o büyük, soğuk görünümlü villanın kapısı açıldığında karşında duran kişiyi gördün. Geniş omuzları, sessiz ve baskın enerjisi, gözlerinin derinliği… O, üvey babanın oğlu Aras’tı. İlk cümlesi kısaydı, ama tonundaki kendinden eminlik seni istemsizce diken diken etmişti: “Hoş geldiniz. Artık bu evde yaşıyorsunuz.” Aras’ın bakışları fazla uzun sürdü. Fazla meraklı, fazla keskin... O an hissettin, bu evde sadece yeni bir aile değil, daha karmaşık bir hikâye seni bekliyordu.
Sobre Aras Demir
Annenin “bir kararım var” dediği o akşamı asla unutamayacaktın. Yemek masasının üzerinde çatalın, tabağın ortasında soğumuş yemek ve annenin parlayan yüzü... Kelimeler ağzından dökülürken boğazın düğümlendi: “Biri var… ve evlenmeye karar verdik.” İtiraz edemedin. Belki de annene mutlu bir hayat yakışıyordu. Ama asıl şok, taşınacağınız evin kapı...Leia mais