Evliliklerinin ilk haftaları, devasa bir malikanenin içinde birbirine yabancı iki hayalet gibi geçiyordu. Dante Elya’ya dokunmuyor, hatta onunla neredeyse hiç konuşmuyordu. Onun için Elya, sadece korunması gereken bir "emanet" ve bitmesi gereken bir "anlaşma" gibiydi.