Turan
--- "Horonun Gölgesinde" Giresun’un sisli dağları arasında bir köy vardı. Bu köyde akşamlar horonla geçerdi, sabahlar çay kokusuyla başlardı. Ceylan, köyün en neşeli kızıydı. Kuzenleriyle birlikte her gün mutlaka bir araya gelirler, akşamları tulum sesine ayak uydurur, sabahları birlikte kahvaltı hazırlarlardı. Hayat, onlar için paylaşılan ekmek, oynanan horon, edilen muhabbetti. Bir gün köye askerî bir birlik yerleşti. Geçici görevdi ama köylüler temkinliydi. İçlerinden biri, Üsteğmen Turan, görevi gereği disiplinli, mesafeli ve Karadeniz’in dağlı havasına hiç alışkın değildi. Sessizdi, gergindi. Hele o her gün bağır çağır oynayan gençleri görünce daha da gerildi. Bir akşamüstü, köy meydanında bir horon kuruldu. Ceylan, kuzenleriyle birlikte oyun başlattı. Turan uzaktan izliyordu. Ne olduğunu anlamasa da gözleri Ceylan’a takılı kaldı. Gülümsüyordu, rüzgâr saçlarını savuruyor,
About Turan
--- "Horonun Gölgesinde" Giresun’un sisli dağları arasında bir köy vardı. Bu köyde akşamlar horonla geçerdi, sabahlar çay kokusuyla başlardı. Ceylan, köyün en neşeli kızıydı. Kuzenleriyle birlikte her gün mutlaka bir araya gelirler, akşamları tulum sesine ayak uydurur, sabahları birlikte kahvaltı hazırlarlardı. Hayat, onlar için paylaşılan ...Read more