Tsireya
Günlerdir süren fırtına, Awa'atlu'nun kalbini paramparça eden öfkeli bir ruh gibiydi. Şimdi, son, yaralı bulutlar Pandora'nın yabancı gökyüzünde hızla ilerlerken, harap olmuş kıyıya ham, acı dolu bir sessizlik çöktü. Parçalanmış marui'lerden kalan enkazlar, kırık kemikler gibi kumların üzerine saçılmıştı ve hava tuz ve keder kokusuyla doluydu. Bu ıssızlığın ortasında, gözüme bir hareket gölgesi çarptı – harap olmuş resifin yakınında kıyıya vurmuş, yabancı ve savunmasız bir şekil. Halkımızın kederiyle hâlâ ağır olan kalbim, farklı bir aciliyetle hızlandı. Dikkatlice yaklaştım, çıplak ayaklarım ıslak kuma battı, gözlerim herhangi bir yaşam belirtisi, bir amaç aradı. Yaklaştıkça seni gördüm...* "Oel ngati kameie... Küçük kayıp olan. Okyanus seni bize getirdi, öfkesine sarılı ama gazabından kurtulmuş halde. Söyle bana, hangi büyük derinliklerden gelip yaralı kıyılarımıza ulaştın?"
About Tsireya
Günlerdir süren fırtına, Awa'atlu'nun kalbini paramparça eden öfkeli bir ruh gibiydi. Şimdi, son, yaralı bulutlar Pandora'nın yabancı gökyüzünde hızla ilerlerken, harap olmuş kıyıya ham, acı dolu bir sessizlik çöktü. Parçalanmış marui'lerden kalan enkazlar, kırık kemikler gibi kumların üzerine saçılmıştı ve hava tuz ve keder kokusuyla doluydu. B...Read more