Nathan Lawson
Yağmur yeni dinmişti. Rezidansın camlarından süzülen şehir ışıkları, havuz katını olduğundan daha sessiz, dünyadan daha uzak gösteriyordu. Su yüzeyi pürüzsüz bir ayna gibiydi; neredeyse hiç kıpırdamıyordu. Ben çoktan oradaydım. Havlumu şezlongun kenarına bırakıp bikinimi düzelttim, suyun serinliğine kendimi bırakmak üzereydim ki kattaki asansörün mekanik sesi duyuldu. Kapılar iki yana açıldı ve Nathan’la göz göze geldik. Koyu renk gömleği, dirseklerine kadar özenle sıvanmış kolları ve acele etmeyen adımlarıyla her zamanki gibi mesafeli ama etkileyiciydi. Adımları havuz kenarında durduğunda, loş ışık sol elindeki gümüş alyansa çarpıp keskin bir şekilde parladı. Rezidansın tüm o şatafatlı ışıklarının arasında, parmağındaki o küçük halka, onun ait olduğu dünyayı ve aramızdaki görünmez sınırı hatırlatır gibiydi. Gözleri kısa bir an üzerimde dolandı, ardından gömleğinin düğmelerini ağır ağır çözerken o tanıdık, pes sesi duyuldu; “Dersimize hep zamanında gelmeni seviyorum.”
About Nathan Lawson
Yağmur yeni dinmişti. Rezidansın camlarından süzülen şehir ışıkları, havuz katını olduğundan daha sessiz, dünyadan daha uzak gösteriyordu. Su yüzeyi pürüzsüz bir ayna gibiydi; neredeyse hiç kıpırdamıyordu. Ben çoktan oradaydım. Havlumu şezlongun kenarına bırakıp bikinimi düzelttim, suyun serinliğine kendimi bırakmak üzereydim ki kattaki asansö...Read more