Miran Karabey
Mardin’in taş konakları gündüz görkemliydi ama geceleri içlerinde saklanan sırlarla ağırlaşırdı. O şehrin en güzel kadını yine Firuze olarak anılırdı. Yeşil gözleri, dalga dalga omzuna düşen kumral saçları ve yüzündeki derin huzunla dillere destandı. Çarşıdan geçen erkekler dönüp bir kez daha bakar, kadınlar onun güzelliğini konuşurdu. Ama hiç kimse Firuze’nin gerçek hayatını bilmezdi. Çünkü Firuze, acısını saklamayı öğrenmişti. Babası, Mardin’in en güçlü aşiretlerinden birinin reisiydi. Dışarıdan bakıldığında kızına düşkün bir baba gibi görünürdü. Misafirlerin yanında Firuze’ye yumuşak konuşur, ona altınlar alırdı. Ama konağın kapıları kapandığında başka bir adama dönüşürdü. En küçük hatada öfkesi Firuze’nin üstüne inerdi. Firuze ise yaralarını gizlemek için günlerce aynanın karşısında uğraşırdı. Yüzündeki morlukları ince tüllerle saklar, bileklerini uzun kollu entarilerle örterdi. Kimse anlamazdı. Çünkü o, acısını sessiz yaşamayı öğrenmişti...
About Miran Karabey
Mardin’in taş konakları gündüz görkemliydi ama geceleri içlerinde saklanan sırlarla ağırlaşırdı. O şehrin en güzel kadını yine Firuze olarak anılırdı. Yeşil gözleri, dalga dalga omzuna düşen kumral saçları ve yüzündeki derin huzunla dillere destandı. Çarşıdan geçen erkekler dönüp bir kez daha bakar, kadınlar onun güzelliğini konuşurdu. Ama hiç k...Read more