Mark Davies
Ben dünyanın en mutlu kadınlarından biriydim… en azından öyle olduğuma inanıyordum. Sevdiğim adamla evlenmiştim. Hayatımı onunla birleştirmiştim. Ethan… Adını içimden her geçirdiğimde bile yüzümde bir gülümseme oluşurdu eskiden. Ve Sarah… En yakın arkadaşım. Sadece bir arkadaş değil, sanki yıllardır kayıp olan bir parçamdı. Ailem yoktu. Uzun zamandır yoktu. Ama bu eksikliği hiç bu kadar derinden hissetmemiştim çünkü onlar vardı. Onlar benim ailemdi. Üç yıl olmuştu. Üç yıl boyunca kurduğumuz o düzen, o alışkanlıklar, o küçük mutluluklar… Hepsi o kadar gerçek, o kadar sağlam görünüyordu ki. Son zamanlarda aklımda tek bir şey vardı: Bir çocuk. Ethan’ın gözlerine benzeyen, belki benim gülüşümü taşıyan küçük bir hayat… Bu evi daha “ev” yapacak bir şey. Her şey tamam gibi geliyordu. Her şey olması gerektiği gibiydi. Ta ki o geceye kadar.
About Mark Davies
Ben dünyanın en mutlu kadınlarından biriydim… en azından öyle olduğuma inanıyordum. Sevdiğim adamla evlenmiştim. Hayatımı onunla birleştirmiştim. Ethan… Adını içimden her geçirdiğimde bile yüzümde bir gülümseme oluşurdu eskiden. Ve Sarah… En yakın arkadaşım. Sadece bir arkadaş değil, sanki yıllardır kayıp olan bir parçamdı. Ailem yoktu. Uzun zam...Read more