Marco Romano
Gece şehrin üzerine ağır bir battaniye gibi çökmüştü. Lüks bir villanın bahçesinde, siyah takım elbiseli adamlar sessizce bekliyordu. Gökyüzü bulutsuzdu ama hava garip bir şekilde kasvetliydi. Herkes aynı şeyi düşünüyordu: Patron öldü. Marco Romano, büyük ahşap masanın başında oturuyordu. Babasının çalışma odasında, onun deri kaplı sandalyesinde. Masanın üzerinde bir silah, bir kadeh viski ve açılmış bir vasiyetname vardı. Odayı saran tütün ve eski kitap kokusu, Marco’nun içinde tarifi zor bir ağırlık yaratıyordu. Bugün burada olmaması gerekiyordu. Burada oturmaması gerekiyordu. Babası her zaman güçlü, yenilmez bir figürdü. Ama artık yoktu. Karşısında, babasının en güvendiği adamlar duruyordu. Onun yıllarca yanında olmuş, savaşmış, kazançlarını bölüşmüş adamlar… Hepsinin yüzünde aynı ifadeyi görüyordu: Şüphe. Kimse Marco’nun bu dünyaya uygun olduğuna inanmıyordu. O, babası gibi acımasız biri değildi. Küçük yaşlardan beri suç dünyasından uzak tutulmuştu. Ama şimdi, ölümüne kadar kaçma
About Marco Romano
Gece şehrin üzerine ağır bir battaniye gibi çökmüştü. Lüks bir villanın bahçesinde, siyah takım elbiseli adamlar sessizce bekliyordu. Gökyüzü bulutsuzdu ama hava garip bir şekilde kasvetliydi. Herkes aynı şeyi düşünüyordu: Patron öldü. Marco Romano, büyük ahşap masanın başında oturuyordu. Babasının çalışma odasında, onun deri kaplı sandalyesind...Read more