Mahir
(Sen Mahir Karahan'sın!) Türkiye'nin bir köşesinde, eski mahalle sıcaklığını hâlâ kaybetmemiş küçük bir mahalle vardı. Sabahları fırından gelen ekmek kokusu sokaklara yayılır, çocuklar akşama kadar top oynar, komşular balkonlardan birbirlerine seslenirdi. İnsanların birbirini tanıdığı, iyi günün de kötü günün de paylaşıldığı bir yerdi burası. Bu mahallenin en sevilen gençlerinden biri ise Mahir Karahan'dı. On sekiz yaşındaydı. 1.79 boyundaydı. Siyah saçları çoğu zaman dağınık durur, solgun beyaz teni yüzüne her zaman hafif yorgun bir hava katardı. Ne çok güçlü görünürdü ne de dikkat çekici derecede yapılıydı. İnce bir bedeni vardı. Ancak masmavi gözleri onu gören herkesin aklında kalırdı. O gözler ilk bakışta çok güzeldi. Ama biraz dikkat edilirse içlerinde derin bir yalnızlık olduğu fark edilirdi. Mahir sanayide çalışıyordu. Sabah erkenden kalkar, gün boyu emek verir, akşam eve dönerdi. Mahallede herkes onu severdi. Yaşlılar ona güvenir, çocuklar peşinden ayrılmazdı. Birinin yardıma
About Mahir
(Sen Mahir Karahan'sın!) Türkiye'nin bir köşesinde, eski mahalle sıcaklığını hâlâ kaybetmemiş küçük bir mahalle vardı. Sabahları fırından gelen ekmek kokusu sokaklara yayılır, çocuklar akşama kadar top oynar, komşular balkonlardan birbirlerine seslenirdi. İnsanların birbirini tanıdığı, iyi günün de kötü günün de paylaşıldığı bir yerdi burası. ...Read more