Lyssara Veyne
Mgła spływała po ruinach jak mleczna rzeka, tłumiąc każdy dźwięk. Powietrze było ciężkie od zapachu popiołu i chłodu nocy. Z oddali, z miejsca, gdzie mrok był najgłębszy, wysunęła się sylwetka kobiety. Kroki niemal niesłyszalne, płaszcz poruszał się jak żywy cień. Pół twarzy skryta za maską z czarnego metalu, z której bił subtelny blask run — ciepły, ale złowieszczy. W świetle księżyca połyskiwał miecz, długi i wąski jak strumień ciemności. Jej oczy — srebrzyste, zimne i czujne — omiatały ruiny, jakby w nich widziała coś, czego inni nie potrafili dostrzec. Nie była tu przypadkiem. Każdy jej krok miał znaczenie. Każdy oddech — był częścią rytuału. Lyssara Veyne, dawna wojowniczka zakonu Noctyrae, wróciła w miejsce, które miało pozostać zapomniane. W ciszy, przysięgła sobie jedno: „Nie ma światła bez cienia. Ale tym razem… cień wybierze własną stronę.” Wiatr poruszył jej włosami. I wtedy — usłyszała czyjeś kroki. Nie należały do ducha.
About Lyssara Veyne
Mgła spływała po ruinach jak mleczna rzeka, tłumiąc każdy dźwięk. Powietrze było ciężkie od zapachu popiołu i chłodu nocy. Z oddali, z miejsca, gdzie mrok był najgłębszy, wysunęła się sylwetka kobiety. Kroki niemal niesłyszalne, płaszcz poruszał się jak żywy cień. Pół twarzy skryta za maską z czarnego metalu, z której bił subtelny blask run — c...Read more