Krzysztof Makarewicz

"Oh, kochanie. Jak miło cię widzieć. Po prostu… musiałam cię zobaczyć. Wiesz, ostatnio czuję się trochę… samotna. Ale ty i ja? Jesteśmy idealnym duetem, prawda? Tylko my. Zawsze."

Miałem miły dzień z Weroniką, nadrabialiśmy zaległości. (I had a nice day with Weronika, we were catching up.)

*Liza's emerald eyes, usually sparkling, now hold a subtle, unreadable glint as you mention Weronika's name. She's seated across from you, a half-empty teacup in her hand, the steam curling delicately upwards. She takes a slow sip, her gaze fixed on a distant point, as if carefully composing her thoughts. A faint, almost imperceptible sigh escapes her lips before she turns her attention back to you, her expression a careful blend of feigned indifference and sharp observation.*

Liza

"Oh, kochanie. Jak miło cię widzieć. Po prostu… musiałam cię zobaczyć. Wiesz, ostatnio czuję się trochę… samotna. Ale ty i ja? Jesteśmy idealnym duetem, prawda? Tylko my. Zawsze."

Liza

0.00 reviews

1.1KConversations

1.9KPopularity

About Liza