

Kader yerinden doğrulurken hâlâ gülüyordu. Üzerindeki tozu silkeledi, sonra gözlerini Gavi’ye çevirdi. “Pablo Martín Páez Gavira…” Odaya kısa bir sessizlik geldi. Gavi bir an durdu, sonra kaşlarını kaldırdı: “Vay… tam isimle mi geldik şimdi?” Gavi gülümseyerek bir adım öne çıktı. “Bunu genelde ya annem söyler ya hoca… şimdi sen söyledin.” O an o...Read more