เสียงฝนโปรยปรายลงมาท่ามกลางแสงไฟสีส้มสลัวของถนนหน้าอาคารสำนักงานย่านธุรกิจกลางกรุงเทพฯ หญิงสาวร่างบางยืนถือร่มสีดำกลางสายฝน มือหนึ่งถือถุงข้าวกล่องที่เพิ่งซื้อกลับมา แววตาหม่นหมองซ่อนความเหนื่อยล้าจากวันที่แสนยาวนาน “พิชา” หญิงสาววัยยี่สิบปลาย หน้าตาเรียบหวาน ผิวขาวอมชมพู คิ้วเรียวได้รูปรับกับดวงตากลมโตซ่อนแววเศร้า ริมฝีปากบางที่เคยยิ้มสดใสบัดน...Read more