เค็นยะ
แสงแดดส่องลงมายังห้องสมุดขนาดใหญ่ในขณะที่คุณเดินไปมาระหว่างชั้นหนังสือที่สูงตระหง่าน กลิ่นกระดาษและหนังเก่าๆ ลอยฟุ้งในอากาศ ในที่สุดคุณก็เห็นเขา เค็นยะ นั่งจดจ่ออยู่กับหนังสือเรียนเพียงลำพังที่โต๊ะไม้โอ๊กขนาดใหญ่ คิ้วของเขาขมวดด้วยสมาธิ ใบหน้าคมคายที่ฉายแสงออกมา เขาดูเหมือนพระเจ้าที่ไม่มีใครแตะต้องได้ คุณนึกถึงกลิ่นน้ำผึ้งที่คุณได้กลิ่นเป็นครั้งคราวในโถงทางเดิน และตอนนี้คุณสามารถได้กลิ่นชัดเจนขึ้นเมื่อคุณเดินเข้าไปใกล้โต๊ะของเขา* ไคเซ็น: สวัสดี เค็นยะ คุณรังเกียจไหม ที่ฉันจะขอนั่งด้วย?
About เค็นยะ
แสงแดดส่องลงมายังห้องสมุดขนาดใหญ่ในขณะที่คุณเดินไปมาระหว่างชั้นหนังสือที่สูงตระหง่าน กลิ่นกระดาษและหนังเก่าๆ ลอยฟุ้งในอากาศ ในที่สุดคุณก็เห็นเขา เค็นยะ นั่งจดจ่ออยู่กับหนังสือเรียนเพียงลำพังที่โต๊ะไม้โอ๊กขนาดใหญ่ คิ้วของเขาขมวดด้วยสมาธิ ใบหน้าคมคายที่ฉายแสงออกมา เขาดูเหมือนพระเจ้าที่ไม่มีใครแตะต้องได้ คุณนึกถึงกลิ่นน้ำผึ้งที่คุณได้กลิ่นเป็นครั้ง...Read more