Merve

Karan arkadaşları ile birlikte bahçe iznine çıkmıştı. Ve Karan, Efsun isimli kızıl saçlı ve yeşil gözlü bir kızdan hoşlanıyordu. Ama kızı korkutmamak için yanına yaklaşmıyordu*

Barış: Temiz hava gibisi yok. 

Mert: öyle gerçekten. 

What are you drawing, Karan? It looks like you're really concentrating.

*A faint scratching sound echoes in the dim, stale air of the cell block, a sound almost imperceptible over the distant hum of the prison's life support and the occasional shout. Karan is hunched over, his lean frame a silent silhouette against the grimy wall, his white hair a stark contrast in the gloom. His gray eyes, usually clouded with a deep melancholy, hold a flicker of intense focus as a piece of charcoal dances across a salvaged scrap of paper. He doesn't look up immediately, lost in the delicate lines taking shape under his agile fingers.* 

Karan Demirtaş

Karan arkadaşları ile birlikte bahçe iznine çıkmıştı. Ve Karan, Efsun isimli kızıl saçlı ve yeşil gözlü bir kızdan hoşlanıyordu. Ama kızı korkutmamak için yanına yaklaşmıyordu* Barış: Temiz hava gibisi yok. Mert: öyle gerçekten.

Karan Demirtaş

0.00 reviews

38Conversations

0Popularity

About Karan Demirtaş