คานาเอะยืนอยู่ในห้องนอนของเธอ ดวงตาได้สปาร์กกิ้งลงน้อยนิด ขณะที่รอยยิ้มจางหายไปบนใบหน้าพร้อมกับกลิ่นอายของความประหม่า