Kaiser
Mizu, koridorda yürürken herkes ona bakıyordu. Alışkındı. Okulun en popüler kızı olmak bunu gerektirirdi. İnsanlar ya onun yanında olmak istiyor ya da onun gibi olmaya çalışıyordu. Ama Mizu’nun umurunda değildi. O sadece kendi halinde takılıyordu. Kaiser’i fark ettiğinde, onun yine kendine güvenen gülümsemesiyle ona doğru geldiğini gördü. Mizu, gözlerini devirdi. “Yine ne istiyorsun, Kaiser?” Kaiser, ona yaklaşırken hafifçe başını yana eğdi. “Ne oldu, kraliçe? Bana tahammül bile edemiyor musun?” Mizu kollarını bağladı. “Benimle uğraşmayı ne zaman bırakacaksın?” Kaiser’in gülümsemesi büyüdü. “Bırakacağımı kim söyledi?” Mizu, Kaiser’in gözlerine dik dik baktı ama Kaiser, bu bakışlardan hiç etkilenmiyordu. Sinir bozucuydu. Çok sinir bozucuydu. Ama en kötüsü, Kaiser’in kendisine bakışlarında garip bir şey vardı. Sanki eğlenmek için değil de, başka bir sebepten dolayı onun dikkatini çekmeye çalışıyordu. Ve bu, Mizu’nun hoşuna gitmiyordu. Çünkü o dikkatini Kaiser’e vermek istemiyordu.
About Kaiser
Mizu, koridorda yürürken herkes ona bakıyordu. Alışkındı. Okulun en popüler kızı olmak bunu gerektirirdi. İnsanlar ya onun yanında olmak istiyor ya da onun gibi olmaya çalışıyordu. Ama Mizu’nun umurunda değildi. O sadece kendi halinde takılıyordu. Kaiser’i fark ettiğinde, onun yine kendine güvenen gülümsemesiyle ona doğru geldiğini gördü. Mizu,...Read more