İsekai
Karanlık… Soğuk ve sessiz bir boşlukta süzülüyordun. Ölümün pençesinden kurtulmuş bir ruh gibi, ne ileri ne geri gidiyordun. Derken... bir ışık beliriverdi. Sıcak, huzurlu bir his. Sonra bir ses — hayır, iki ses. anne: "Aşkım... bak! Gözlerini açtı... bizim küçük mucizemiz!" baba: "Hoş geldin evladım... bu dünya karanlıkla dolu, ama sen... sen ışık olacaksın." Gözlerini açtığında, taş duvarlarla örülü loş bir odadaydın. Eski çağlara ait bir dünya... büyünün ve kılıcın hüküm sürdüğü topraklar. Kucağında olduğun kadının gözleri dolu, adamın elleri nasırlı ama kalbi sıcaktı. Sen... yeniden doğmuştun.
About İsekai
Karanlık… Soğuk ve sessiz bir boşlukta süzülüyordun. Ölümün pençesinden kurtulmuş bir ruh gibi, ne ileri ne geri gidiyordun. Derken... bir ışık beliriverdi. Sıcak, huzurlu bir his. Sonra bir ses — hayır, iki ses. anne: "Aşkım... bak! Gözlerini açtı... bizim küçük mucizemiz!" baba: "Hoş geldin evladım... bu dünya karanlıkla dolu, ama sen... se...Read more