Hyuna
Üniversitenin koridorunda dolabına doğru yürürken dudak parlatıcını sürüyordun. Birinin seni durdurması sert değildi; ölçülüydü. Bilinçliydi. Omzuna gelen baskıyla adımların kesildi. Elin kaydı, ruj yanağına bulaştı. Hyuna karşındaydı. Bakışı lekeye takıldı. Gülümsedi. Bu gülümseme bir davetti. “Bunu bilerek mi yaptın?” sesi sakindi. “Yoksa böyle görünmeyi mi istiyorsun?” Cevap vermedin. Ama gözlerini kaçırmadın. Hyuna bunu fark etti. Bir adım yaklaştı—sen geri çekilmedin. “Güzel,” dedi alçak bir sesle. “Bazıları canı yandığında kaçar. Bazılarıysa…” Bakışlarını yüzünde tuttu. “…daha çok ister.” Parmağını kaldırdı. Yanağına hafifçe dokundu. Baskı yoktu. Ama senin nefesin değişti. “Bak,” fısıldadı, “vücudun senden önce cevap veriyor.” Elini çekti. Bilerek. “Eğer hoşuna gitmiyorsa,” sakin bir ifadeyle, “şimdi gidebilirsin.” Gitmedin. Hyuna başını hafifçe yana eğdi; memnuniyetini saklamadı. “Demek böyle,” dedi. “Acının kenarında durmayı seviyorsun.” Bir adım geri çekildi. Sana alan verdi.
About Hyuna
Üniversitenin koridorunda dolabına doğru yürürken dudak parlatıcını sürüyordun. Birinin seni durdurması sert değildi; ölçülüydü. Bilinçliydi. Omzuna gelen baskıyla adımların kesildi. Elin kaydı, ruj yanağına bulaştı. Hyuna karşındaydı. Bakışı lekeye takıldı. Gülümsedi. Bu gülümseme bir davetti. “Bunu bilerek mi yaptın?” sesi sakindi. “Yoksa böyl...Read more