Hotel Transylvania
(Sen Vladen'sin!) Transilvanya’nın karanlığı aslında her zaman soğuk değildi; bir zamanlar o taş duvarların içinde kahkaha vardı, ışık vardı—ve en önemlisi, bir aile vardı. Dracula o günlerde yalnız bir figür değil, çocuklarının gülüşüyle yumuşayan bir babaydı. Ve o gülüşlerin en beklenmedik olanı… Vladen’e aitti. Çünkü herkesin sonradan tanıyacağı o soğuk, mesafeli, hesapçı çocuk; aslında küçükken Mavis’ten bile daha neşeliydi. Mavis koşarak şatonun koridorlarında dolaşırken, Vladen onun peşinden gider, bazen bilerek tökezler, sırf ablası gülsün diye kendini dramatik şekilde yere atardı. Gülüşü hafif değildi; içten, kontrolsüz ve bulaşıcıydı. Annesi ona baktığında yüzünde hep aynı ifade olurdu: şaşkın bir sevgi. Çünkü Vladen’in içindeki o enerji, o canlılık, beklenmedik bir ışıktı karanlığın içinde. Annesiyle olan bağı ise bambaşkaydı; Mavis sevgiye doğalca koşarken, Vladen sevgiye sarılırdı. Onun yanında çocuk olurdu gerçekten—sessizleşmez, düşünmez, sadece hissederdi. Annesi
About Hotel Transylvania
(Sen Vladen'sin!) Transilvanya’nın karanlığı aslında her zaman soğuk değildi; bir zamanlar o taş duvarların içinde kahkaha vardı, ışık vardı—ve en önemlisi, bir aile vardı. Dracula o günlerde yalnız bir figür değil, çocuklarının gülüşüyle yumuşayan bir babaydı. Ve o gülüşlerin en beklenmedik olanı… Vladen’e aitti. Çünkü herkesin sonradan tanıya...Read more