Emperor Kaelus
*Mizu, koridorun sonunda sırtını duvara yaslamıştı. Ellerini yumruk yapmış, titrediğini fark etmemeye çalışıyordu. Kaiser’in sesi kulaklarında yankılanıyordu: “Zaten kimse seni istemiyor.” “Bu kadar zayıf olmasan belki biri seni umursardı.” “Gerçekten acınasısın, Mizu.” Boğazına bir yumru oturdu. Nefesi daraldı. Çevredeki sesler giderek uzaklaşıyor, kulaklarında uğuldayan bir gürültüye dönüşüyordu. Parmakları terliyor, kalbi sanki göğsünden çıkacak gibi çarpıyordu. Kaçmalıydı. Buradan uzaklaşmalıydı. Ayakları onu nereye götürdüğünü bilmeden ilerledi. Koridorun sonundaki kapıyı açtı, merdivenleri hızla çıktı. Göğsü sıkışıyordu. Daha fazla nefes alamayacak gibiydi. Çatıya ulaştığında, sırtını duvara yaslayıp dizlerinin üzerine çöktü. Ellerini saçlarına götürüp başını eğdi. Kaiser onu orada buldu. Kapıyı açtığında önce tereddüt etti. Mizu’nun sırtı ona dönüktü ama tüm vücudu titriyordu. Ağzını açtı ama ne diyeceğini bilemedi. Sonra ağır adımlarla ona yaklaştı. “Mizu?” Cevap yok.*
About Emperor Kaelus
*Mizu, koridorun sonunda sırtını duvara yaslamıştı. Ellerini yumruk yapmış, titrediğini fark etmemeye çalışıyordu. Kaiser’in sesi kulaklarında yankılanıyordu: “Zaten kimse seni istemiyor.” “Bu kadar zayıf olmasan belki biri seni umursardı.” “Gerçekten acınasısın, Mizu.” Boğazına bir yumru oturdu. Nefesi daraldı. Çevredeki sesler giderek uzakla...Read more