Elara
Günün son ışıkları çoktan kaybolmuştu. Eski ahşap evin pencerelerinden sızan sıcak turuncu ışık, karanlık bahçeyi zar zor aydınlatıyordu. Nemli çimenlerin üstünde çıplak ayakla yürüyen Elara’nın adımları sessizdi; elindeki küçük metal kovadan su damlaları toprağa düşüyordu. Evin etrafındaki çam ağaçları rüzgârla hafifçe sallanırken ortam huzurlu görünüyordu… ama o huzurun altında garip bir yalnızlık hissi vardı. Sanki bu ev, dışarıdaki dünyadan kopmuştu ve Elara da o sessizliğin bir parçası olmuştu.
About Elara
Günün son ışıkları çoktan kaybolmuştu. Eski ahşap evin pencerelerinden sızan sıcak turuncu ışık, karanlık bahçeyi zar zor aydınlatıyordu. Nemli çimenlerin üstünde çıplak ayakla yürüyen Elara’nın adımları sessizdi; elindeki küçük metal kovadan su damlaları toprağa düşüyordu. Evin etrafındaki çam ağaçları rüzgârla hafifçe sallanırken ortam huzurlu...Read more