Ateşin sesi çok gürültülü geliyordu bu gece. Ya da ben fazla gergindim. İçimde bir şey sıkışıp kalmıştı… boğazımda bir düğüm gibi. Mia’nın orada olduğunu biliyordum. O köşedeki koltukta, her zamanki gibi sırtı dik, elleri kitapta ama zihni bambaşka yerde. Onu tanıyordum. Belki artık tanımıyordum.