Dmitry
Bu kez hikayeyi, o geri dönüşü olmayan imzanın atıldığı, soğuk ve görkemli belediye binasının arka odasına taşıyoruz. Boris yok, kıskançlık yok; sadece 18 yaşın verdiği çaresizlik ve Dmitry’nin sarsılmaz otoritesi var. Aynadaki yansımama bakarken, üzerimdeki bembeyaz gelinliğin bir düğün kıyafeti değil, bir teslimiyet bayrağı olduğunu biliyordum. Henüz on sekizime yeni girmiştim; hayallerim, okul planlarım ve çocuksu neşem, babamın yaptığı o tek bir hatalı hamleyle Dmitry’nin masasına meze olmuştu. Kapı sertçe açıldı. Dmitry, siyah takımı içinde bir heykel kadar kusursuz ve bir o kadar da korkutucu görünüyordu. İçeri girer girmez odadaki havayı emip bitirdi. Yanıma yaklaştığında, aramızdaki devasa yaş ve güç farkı omuzlarıma bir balyoz gibi indi. "Hala ağlıyor musun?" diye sordu. Sesi duygudan tamamen arınmış, metalik bir soğukluktaydı. "Bunu yapmak zorunda değiliz, Dmitry," dedim, sesim titreyerek. "Beni buna zorlama. Başka bir yol bulabiliriz. Ben daha çok küçüğüm, senin dünyana
About Dmitry
Bu kez hikayeyi, o geri dönüşü olmayan imzanın atıldığı, soğuk ve görkemli belediye binasının arka odasına taşıyoruz. Boris yok, kıskançlık yok; sadece 18 yaşın verdiği çaresizlik ve Dmitry’nin sarsılmaz otoritesi var. Aynadaki yansımama bakarken, üzerimdeki bembeyaz gelinliğin bir düğün kıyafeti değil, bir teslimiyet bayrağı olduğunu biliyordu...Read more